Kennis voor Klimaat, RWS Waterdienst en STOWA hielden op 31 mei en 1 juni 2012 een tweedaags symposium over de toenemende verzilting van ons grond- en oppervlaktewater, die extra wordt aangejaagd door klimaatverandering. U leest er alles over in de Zoet-Zoutkrant.

Wat betekent dat voor de vraag naar, en het aanbod van zoet water? Is verzilting vooral een probleem, of biedt het ook kansen? Volgens Jan Busstra van het Deltadeelprogramma Zoetwater zullen waterbeheerders en gebruikers een mentale omslag moeten maken, en moeten leren ‘creatief mee te bewegen met datgene waartegen we geen weerstand kunnen bieden’.

Voor alle duidelijkheid: de verzilting van Nederland is niet iets van vandaag of gisteren. Het probleem speelt al zolang we bezig zijn de waterhuishouding naar onze hand te zetten. Zilt water komt rechtstreeks in het hoofdwatersysteem via binnendringend zeewater (externe verzilting), of kwelt met het grondwater in de polders en droogmakerijen omhoog (interne verzilting).  Het probleem wordt wel steeds prangender. Zeespiegelrijzing,  bodemdaling en het vaker voorkomen van langdurige droge perioden met lage rivierwaterafvoeren, versnellen het verziltingsproces. Het wordt steeds lastiger (interne) verzilting te bestrijden via het doorspoelen van polders, zoals in laag Nederland nu op grote schaal gebeurt. Er is steeds vaker onvoldoende water van goede kwaliteit voorhanden om dat te doen. Kortom:  zoetwater wordt schaarser, terwijl de zoetwatervraag naar verwachting toeneemt.


(Persbericht STOWA, juli 2012)